วิชานี้เป็นวิชาพิเศษและเป็นวิชาที่ทุกคนต้องเรียนโดยปริยาย

Management my Life

ชีวิตต้องอาศัยการจัดการที่ดีเสมอ

ทั้งภายนอก(การดำเนินชีวิต)และภายใน(มีธรรม)

ทั้งสองต้องควบคู่กันไปเสมอ จึงจะทำให้คนเรามีสุข

ช่วงนี้มีหลายอย่างที่เกิดขึ้นกับพจมากมาย

เลยทำให้ต้องจัดการให้ดีเป็นพิเศษ การจัดการไม่ได้หมายความถึงตัวเองเท่านั้น

แต่ยังให้คำจำกัดความถึงคนอื่นด้วย มันถึงจะทำให้คนรอบข้างและรอบตัวมีความสุข

เพราะจะทำให้เราคิดถึงคนอื่นมากขึ้น มากกว่าที่จะมองตนเองเท่านั้น

ขอบคุณความรักในหลายๆด้านที่พจได้รับ ทั้งเพื่อน+พี่+น้อง

มันทำให้พจมีความสุขมากในการใช้ชีวิต เป็นเสมือนน้ำที่หล่อเลี้ยงเรื่อยมา

หลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นใหม่และหลายอย่างที่เคยเกิดขึ้นก็กลับเข้ามา

แต่พจเป็นคนที่อยู่กับโลกแห่งความจริงเสมอ

พจจึงไม่เคยคิดว่าพจเป็นคนที่ดีอะไรมากมาย สำหรับคนอื่นและคนรอบข้าง

ทั้งที่การทำงานที่ชอบต้องอาศัยโลกแห่งจินตนาการเข้ามาก่อนเสมอ

พจคิดว่าเคยตัดสินอะไรบางอย่างผิดไป ก็คงเป็นเพราะเรายังอยู่กับโลกแห่งความจริงนั่นแหละ

ทั้งที่โลกสีชมพู ก็ทำให้เรามีความสุขได้เช่นกัน ถึงอาจจะนานเท่าไหร่ไม่รู้

มันแปลกดีเหมือนกัน คงเป็นเพราะกรรมมั้ง

เค้าว่ากรรมมี3ประเภท ทุกสิ่งทุกอย่างที่มนุษย์ทำออกมาทุกอย่างนั้นเป็นกรรมหมด

1. กรรมดี สิ่งที่เราคิดดี ทำดีและพูดดี

2. กรรมชั่วคือ คิดไม่ดี พูดไม่ดีและยังทำไม่ดีอีก

3.กรรมที่ไม่ดีไม่ชั่ว ก็คือ การที่คนเราหายใจ,เดิน,หัวเราะ เป็นต้น

เอาเหอะ และเดี๋ยวทุกอย่างก็ลงตัวของมันเอง

อาทิตย์ที่ผ่านมาได้ไปเที่ยวอยุธยากับเพื่อน

ซ่ะงั้นน่ะเลิกเรียนแล้วไปเลย (ไม่ใช่จังหวัด)

ไปวัดพนัญเชิง วัดใหญ่ชัยมงคลแลวัดมงคลบพิตร

ได้แค่นี้เพราะเย็นแล้วแล้วก็หญิงพลอยมีเรียนต่ออีก

ก่อนกลับก็แวะซื้อสายไหม ทุกคนก็คนล่ะ1-2 ชุด

แต่หญิงมิคเวีย 4 ชุด เพราะที่บ้านเธอมีคนมาก

จากนั้นก็กลับบ้านมา

เริ่มเรียนอาทิตย์ต่อมา ด้วยความหนุกหนาน และเบื่อกับการเดินทาง

ที่มาเรียนวันล่ะตัว รวม 5 วัน

ได้ทำกิจกรรมที่มากมายและหนุกดี ทั้งที่ไม่อยากมองไปวันข้างหน้า เพราะงานเยอะมาก

ได้เรียนวิชาสัมมนา ทำกิจกรรมแล้วชนะด้วย bubble car bubble care

แถมเรียน international film ดูหนังที่เป็นความรู้มากมาย

(แต่อาจเบื่อซักหน่อย)

เอาเหอะแล้วทุกอย่างก็จะดีเอง สู้ ๆๆๆๆๆ เว่ย

ปีสุดท้ายแล้วอยากมความสุขเยอะๆ ตักตวงเยอะๆ (สำหรับมหาวิทยาลัย)

เมื่อวานไปดูหนังเรื่อง รับน้องสยองขวัญมา เปิดมาก็ฆ่ากันโลด

ตาย ตาย และก็ตาย เราก็ว่าต้องมีไรแน่ เพราะหนังไม่ปูฉากสาเหตุความเป็นมาเท่าไหร่

ตอนจบก็หักมุมซ่ะ งั้น หักมากด้วยแบบเข็มขัดสั้น

(คาดไม่ถึง) ลองไปดูกัน

น้องเรานายเต้ย ดั้นตายซ่ะโดนรถ......

แต่ก็เอาเหอะ แล้วก็กินฟูจิ แล้วก็ไปรับ-ส่งเค้าคนนั้น

คนที่พจเคยทำกับเค้าไว้พอควร

และอยากให้รู้ว่าขอโทษจริงๆ สำหรับตอนนั้น

แต่เราก็ยังมาเป็นพี่-น้องได้เหมือนเดิมเสมอ

รักน่ะ แต่ ไม่แสดงออก (เพลงที่ตอนนี้ฮิตติดปาก)

ยังไงแล้วเจอกันใหม่เน่อ สวัสดีวันลอยกระทง

เย่ ๆ ๆ

thank for everyone

who read and comment

....